Marynarka Wojenna RP ma obecnie mieszany skład: część jednostek pochodzi jeszcze z okresu PRL, a nowe okręty są dopiero budowane. W połowie 2025 roku w służbie znajdowały się m.in. 2 fregaty, 1 okręt podwodny, 1 korweta patrolowa, 3 małe okręty rakietowe, 3 niszczyciele min Kormoran II, 17 trałowców oraz 5 okrętów transportowo-minowych. Liczby te nie obejmują jednostek dopiero powstających w ramach programów Miecznik, Orka, Kormoran II i Delfin.
Ile okrętów ma Marynarka Wojenna RP?
Odpowiedź zależy od tego, co uznamy za „okręt”. Polska flota obejmuje nie tylko jednostki bojowe, lecz także trałowce, niszczyciele min, okręty transportowe, rozpoznawcze, hydrograficzne, ratownicze i logistyczne. W zestawieniach można więc doliczyć się kilkudziesięciu większych jednostek oraz wielu mniejszych kutrów, motorówek i barek.
Najważniejszy jest jednak status konkretnej jednostki. Okręt wykazany w ewidencji nie zawsze ma pełną gotowość operacyjną. Część jednostek przechodzi remonty, modernizację napędu albo oczekuje na powrót do służby. Z kolei fregaty Miecznik, kolejne niszczyciele min i okręty rozpoznawcze Delfin są już w budowie, ale nie zwiększają jeszcze bieżących zdolności floty.
Siły uderzeniowe i patrolowe
Trzon obecnych sił nawodnych tworzą dwa amerykańskie okręty typu Oliver Hazard Perry, korweta ORP Ślązak, dozorowiec ORP Kaszub oraz trzy małe okręty rakietowe typu Orkan. Pod wodą działa tylko jeden okręt – ORP Orzeł projektu 877E.
| Typ okrętu | Liczba | Status i przykłady |
|---|---|---|
| Fregata typu Oliver Hazard Perry | 2 | W służbie – ORP Gen. K. Pułaski i ORP Gen. T. Kościuszko. Obie jednostki są konstrukcjami z końca lat 70. i wymagają zastąpienia. |
| Fregata projektu 106 Miecznik | 0 + 3 | ORP Wicher i ORP Burza w budowie, ORP Huragan w przygotowaniu do budowy. Planowane przekazania przypadają na lata 2029–2031. |
| Okręt podwodny projektu 877E | 1 | ORP Orzeł w służbie, lecz jest jednostką wyeksploatowaną i wymagającą następcy. |
| Korweta patrolowa projektu 621 | 1 | ORP Ślązak. Jednostka przeznaczona przede wszystkim do zadań patrolowych. Jej dostępność była ograniczana przez prace naprawcze. |
| Dozorowiec projektu 620D | 1 | ORP Kaszub. Okręt zbliżający się do końca wieloletniej eksploatacji. |
| Mały okręt rakietowy projektu 660M | 3 | ORP Orkan, ORP Piorun i ORP Grom. Jednostki przechodziły naprawy połączone z modernizacją napędu. |
Obecny potencjał bojowy jest ograniczony nie tylko liczbą okrętów, ale też ich wiekiem i dostępnością. Fregaty Pułaski i Kościuszko mają około 45 lat. ORP Orzeł został zwodowany w 1985 roku, a kadłuby okrętów typu Orkan powstały jeszcze pod koniec lat 80. XX wieku. Ich uzbrojenie przeciwokrętowe nadal ma znaczenie, lecz utrzymanie starych siłowni i systemów wymaga kosztownych prac.
Program Miecznik ma dostarczyć trzy nowoczesne fregaty rakietowe budowane w PGZ Stoczni Wojennej. Do czasu ich wejścia do służby Polska będzie opierała zdolności nawodne na jednostkach starszych oraz na ograniczonej liczbie okrętów patrolowych i rakietowych.
Okręty przeciwminowe i transportowe
Najliczniejszą grupę większych jednostek stanowią okręty przeciwminowe. Polska ma trzy niszczyciele min Kormoran II w służbie oraz trzy kolejne w budowie. Uzupełniają je trałowce projektu 207, z których część przechodzi remonty i wymianę napędu.
| Typ okrętu | Liczba | Status |
|---|---|---|
| Niszczyciel min projektu 258 Kormoran II | 3 + 3 | ORP Kormoran, ORP Albatros i ORP Mewa w służbie. ORP Jaskółka, ORP Rybitwa i ORP Czajka w budowie. |
| Trałowiec projektu 207DM | 1 | ORP Gopło. Najstarsza odmiana tej rodziny, przewidywana do wycofania. |
| Trałowiec projektu 207P | 12 | Jednostki w różnym stanie technicznym. Planowane pozostawienie sześciu w służbie. |
| Trałowiec projektu 207M | 4 | Wybrane jednostki przechodzą naprawy i wymianę siłowni. Planowane utrzymanie wszystkich czterech. |
| Okręt dowodzenia i wsparcia projektu 890 | 1 | ORP Kontradmirał X. Czernicki, wykorzystywany do dowodzenia i wsparcia działań przeciwminowych. |
| Okręt transportowo-minowy projektu 767 | 5 | ORP Lublin, ORP Gniezno, ORP Kraków, ORP Poznań i ORP Toruń. Jednostki starsze, lecz nadal użyteczne transportowo. |
W praktyce liczba trałowców jest wyższa niż liczba jednostek planowanych do dalszej eksploatacji. Remonty mają przedłużyć życie części okrętów projektu 207, ale najstarsze jednostki będą stopniowo wycofywane. Nowe niszczyciele min Kormoran II są znacznie ważniejszym elementem odnowy tej części floty.
Pięć okrętów typu Lublin nie służy już do prowadzenia dużych operacji desantowych. Ich zadania przesunęły się w stronę transportu sprzętu, żołnierzy i ładunków. Mogą przewozić między innymi elementy Morskiej Jednostki Rakietowej oraz systemów artylerii rakietowej. Planowany program Karetta ma w przyszłości dostarczyć pięć następców, ale szczegółowe parametry tych jednostek nie zostały jeszcze publicznie określone.
[ picture_1 ]
Jednostki pomocnicze i zaplecze logistyczne
Okręty bojowe nie mogą długo działać bez rozpoznania, ratownictwa, hydrografii, holowników i zaopatrzenia. W tej części floty również widać kontrast między nowymi zamówieniami a starzejącymi się jednostkami.
Najważniejsze grupy jednostek pomocniczych obejmują:
- Okręty rozpoznania radioelektronicznego – ORP Nawigator i ORP Hydrograf. Zastąpią je dwa okręty programu Delfin, ORP Jerzy Różycki i ORP Henryk Zygalski.
- Jednostki hydrograficzne – ORP Heweliusz, ORP Arctowski oraz mniejsze kutry i motorówki hydrograficzne.
- Okręty ratownicze – ORP Piast i ORP Lech oraz kutry ORP Zbyszko i ORP Maćko. Ich następcą ma zostać pojedynczy Ratownik.
- Holowniki – sześć nowszych jednostek projektu B860 oraz starsze holowniki innych typów. To jeden z lepiej zabezpieczonych segmentów pomocniczych.
- Jednostki logistyczne – ORP Bałtyk i Z-8. Pełne zdolności zaopatrywania na morzu zapewnia przede wszystkim ORP Bałtyk.
Wiek jest szczególnie widoczny w grupie okrętów hydrograficznych, ratowniczych i logistycznych. Nowe Delfiny mają odnowić zdolności rozpoznawcze, a program Ratownik zastąpić wysłużone jednostki ratownicze. W przypadku przyszłego okrętu nie wszystkie szczegóły wyposażenia są publiczne, zwłaszcza te dotyczące ratowania załóg okrętów podwodnych.
Jak modernizuje się polska flota?
Modernizacja techniczna oznacza nie tylko zakup nowych kadłubów. Obejmuje także remonty, wymianę napędu, integrację uzbrojenia i budowę zaplecza, które pozwoli utrzymać okręty w gotowości. Obecne programy mają różny stopień zaawansowania, dlatego nie należy traktować ich jako równoważnych z jednostkami już znajdującymi się w linii.
Najważniejsze kierunki rozwoju można przedstawić w następującej kolejności:
- Kormoran II – trzy niszczyciele min już służą, a trzy następne są budowane. To najbardziej zaawansowany program odnowy głównej grupy okrętów bojowych.
- Miecznik – trzy fregaty mają zastąpić starzejące się jednostki typu Oliver Hazard Perry. Okręty powstają w Polsce, a ich dostawy przewidziano na lata 2029–2031.
- Delfin – dwa okręty rozpoznania radioelektronicznego mają zastąpić Nawigatora i Hydrografa. Ich wejście do służby planowane jest na lata 2027–2028.
- Ratownik – pojedyncza jednostka ma odnowić zdolności ratownicze. Zakres wyposażenia zależy między innymi od przyszłego systemu ratowania załóg okrętów podwodnych.
- Orka – program zakłada pozyskanie trzech okrętów podwodnych. Dopóki nie zostanie podpisana umowa wykonawcza, należy mówić o planie zakupowym, a nie o powiększeniu floty.
- Kijanka – program bezzałogowych systemów zwalczania min, które mogłyby być transportowane drogą lądową i używane bez klasycznego okrętu.
- Karetta i Supply – pierwsza inicjatywa dotyczy następców okrętów transportowo-minowych typu Lublin, druga nowych jednostek zaopatrzeniowych. Oba kierunki pozostają na wcześniejszym etapie niż Miecznik czy Kormoran II.
Zapowiadane są również nowe korwety rakietowe w programie Ostrosz. Miałyby zastąpić małe okręty rakietowe typu Orkan i dozorowiec ORP Kaszub. Nie są jednak jeszcze jednostkami zamówionymi ani budowanymi, dlatego nie należy doliczać ich do obecnego stanu floty.
Co oznacza obecna liczba okrętów?
Polska nie ma problemu wyłącznie z małą liczbą nowych jednostek. Trudność polega także na tym, że wiele okrętów znajduje się w podobnym wieku i wymaga remontów w tym samym okresie. Budowa nowych fregat, okrętów podwodnych i jednostek logistycznych musi więc przebiegać równolegle z utrzymywaniem starszych konstrukcji.
Dlatego odpowiedź na pytanie „marynarka wojenna RP – ile okrętów posiada?” powinna uwzględniać status techniczny. Polska ma kilkadziesiąt większych jednostek, lecz tylko część z nich tworzy nowoczesny i dostępny w danym momencie potencjał operacyjny. Obecna flota ma charakter przejściowy: stare okręty pozostają w służbie, a ich następcy są dopiero budowani lub planowani.
