Pistolet do Pegasusa nie wysyła wiązki światła w stronę telewizora. Jest odbiornikiem, który za pomocą fotodiody sprawdza światło emitowane przez ekran. Klasyczny NES Zapper działał dzięki precyzyjnej synchronizacji z obrazem rysowanym przez telewizor CRT.
Co znajduje się w lufie pistoletu?
W lufie umieszczono soczewkę oraz fotodiodę, czyli element reagujący na padające światło. Po naciśnięciu spustu pistolet nie „mierzy” odległości ani nie wysyła sygnału optycznego do celu. Przekazuje do konsoli informację o tym, czy w jego polu widzenia pojawił się odpowiednio jasny punkt.
Telewizor jest więc aktywną częścią całego układu. Konsola zmienia obraz w ściśle określonym momencie, a fotodioda rejestruje tę zmianę. Tak działał NES Zapper stosowany z konsolą Nintendo Entertainment System i jej klonami, w tym z Pegasusem. Mechanizm wykorzystywały między innymi gry Duck Hunt i Hogan’s Alley.
[ picture_1 ]
Jak konsola rozpoznaje trafienie?
W najprostszym wariancie gra zamieniała zwykły obraz na specjalną sekwencję testową. Trwała ona bardzo krótko, zwykle około 20 ms, więc gracz nie dostrzegał jej jako osobnej klatki. Proces wyglądał następująco:
- Naciśnięcie spustu – pistolet wysyła do konsoli sygnał rozpoczęcia odczytu.
- Czarne tło – ekran na moment zostaje wygaszony, aby usunąć inne jasne elementy mogące zakłócić pomiar.
- Biały kwadrat w miejscu celu – konsola wyświetla jasny prostokąt dokładnie tam, gdzie znajduje się obiekt, do którego można strzelić.
- Odczyt fotodiody – jeśli fotodioda zarejestruje światło w odpowiednim czasie, system uznaje, że cel został trafiony.
Przy kilku celach gra mogła wyświetlać je kolejno. Najpierw sprawdzała, czy pistolet w ogóle wskazuje jeden z jasnych obszarów, a następnie ustalała, który cel został wykryty. Wykorzystywano do tego kolejne błyski i zawężanie wyniku, określane jako wyszukiwanie binarne.
Niektóre gry stosowały też dodatkową kontrolę. Po błysku z białym celem pojawiała się całkowicie czarna klatka. Jeżeli fotodioda nadal rejestrowała światło, program mógł uznać, że odczyt nie pochodził od prawidłowego celu. Takie rozwiązanie ograniczało przypadkowe lub nietypowe trafienia.
Dlaczego potrzebny był telewizor CRT?
Klasyczny pistolet świetlny najlepiej współpracował z telewizorem kineskopowym CRT, ponieważ taki ekran tworzył obraz linia po linii. Wiązka elektronów przesuwała się po powierzchni kineskopu, a luminofor świecił dokładnie w miejscu, które właśnie zostało odświeżone. Fotodioda mogła więc wykryć nie tylko jasność, lecz także moment pojawienia się światła.
Telewizory LCD, LED i OLED wyświetlają obraz w inny sposób. W połączeniu z opóźnieniem przetwarzania sygnału, czyli input lagiem, zaburza to zależność czasową potrzebną do prawidłowego działania Zappera. Sam fakt, że współczesny ekran jest jasny, nie wystarcza. Pistolet musi otrzymać światło w przewidywalnym momencie i w sposób zgodny z logiką programu.
| Cecha | Telewizor CRT | Nowoczesny ekran LCD/LED |
|---|---|---|
| Sposób tworzenia obrazu | Obraz powstaje przez skanowanie ekranu linia po linii. | Matryca steruje dużą liczbą pikseli, a obraz przechodzi przez układy przetwarzania. |
| Znaczenie opóźnienia | Krótka i przewidywalna reakcja ułatwia synchronizację z fotodiodą. | Input lag może przesunąć moment pojawienia się obrazu względem sygnału z konsoli. |
| Kompatybilność z klasycznym pistoletem | Wysoka, jeśli ekran i konsola działają prawidłowo. | Zwykle brak, ponieważ zmienia się czas oraz sposób emisji światła. |
To dlatego podłączenie Pegasusa do nowoczesnego telewizora nie przywraca automatycznie działania pistoletu. Problem nie leży wyłącznie w złączu, lecz w całej metodzie detekcji. Fotodioda w klasycznym urządzeniu została zaprojektowana do współpracy z konkretnym typem obrazu i określoną synchronizacją.
Czy można dziś korzystać z takiego kontrolera?
Klasyczny pistolet do Pegasusa wymaga telewizora CRT. Na współczesnych ekranach można natomiast używać urządzeń zaprojektowanych według innej zasady. Przykładem jest Sinden Lightgun, który korzysta z kamery i analizy krawędzi ekranu, zamiast wykrywać błysk generowany przez kineskop.
Różnica jest zasadnicza. NES Zapper odbiera światło i interpretuje jego pojawienie się w czasie, natomiast nowoczesne konstrukcje analizują obraz oraz położenie kontrolera. Dzięki temu mogą współpracować z ekranami LCD i OLED, choć nie są już prostym odpowiednikiem oryginalnego mechanizmu.
