Strona główna  /  Poradnik  /  Kategoria zdrowia a służba wojskowa – co warto wiedzieć?

Kategoria zdrowia a służba wojskowa – co warto wiedzieć?

✦ AI
Czysty gabinet lekarski ze stetoskopem i kartą oceny stanu zdrowia na biurku, symbolizujący proces kwalifikacji wojskowej.

Kategoria zdolności do służby wojskowej jest ustalana podczas kwalifikacji wojskowej przez komisję lekarską. Oznacza, czy dana osoba może pełnić czynną służbę w czasie pokoju, mobilizacji lub wojny. O wyniku decyduje aktualny stan zdrowia i badanie lekarskie, a nie samo rozpoznanie wymienione w wykazie chorób.

Co oznacza kategoria zdrowia?

Kwalifikacja wojskowa jest obowiązkiem wynikającym z Ustawy o obronie Ojczyzny. Jej celem jest ustalenie zdolności do czynnej służby wojskowej oraz uregulowanie stosunku obywatela do obowiązku obrony. Po przeprowadzeniu badań powiatowa komisja lekarska wydaje orzeczenie i przyznaje kategorię A, B, D albo E.

Kategorie dotyczą przede wszystkim czynnej służby wojskowej, a nie automatycznego powołania do wojska. W przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej oraz żołnierzy zawodowych stosuje się także odrębne oznaczenia i kryteria wynikające z właściwych przepisów.

Kategorie A, B, D i E – znaczenie

Kategoria Znaczenie Służba w czasie pokoju Służba w czasie wojny
A Zdolny do czynnej służby wojskowej Możliwa, z uwzględnieniem rodzaju służby i stanowiska Możliwa
B Czasowo niezdolny do służby, z rokowaniem odzyskania zdolności w ciągu 24 miesięcy Niemożliwa w okresie wskazanym w orzeczeniu Po ponownym badaniu i zmianie orzeczenia
D Niezdolny do służby w czasie pokoju Co do zasady niemożliwa, z wyjątkami wskazanymi w przepisach Możliwa w razie mobilizacji lub wojny, jeśli przepisy nie stanowią inaczej
E Trwale i całkowicie niezdolny do służby Niemożliwa Niemożliwa

Kategoria A oznacza zdolność do odbywania lub pełnienia określonego rodzaju służby wojskowej, a także do służby zastępczej. Nie oznacza jednak, że każda osoba z tą kategorią spełnia wymagania zdrowotne dla każdego stanowiska lub rodzaju wojsk.

Kategoria B ma charakter czasowy. Przyznaje się ją w przypadku przemijającego pogorszenia stanu zdrowia, ostrej choroby albo przewlekłego schorzenia, które według rokowania może ustąpić w ciągu maksymalnie 24 miesięcy od badania. Po upływie wskazanego okresu osoba może zostać ponownie wezwana.

Kategoria D oznacza niezdolność do czynnej służby w czasie pokoju. Ustawa przewiduje wyjątki, między innymi dotyczące niektórych stanowisk przeznaczonych dla terytorialnej służby wojskowej. Sama kategoria nie przesądza więc identycznie o wszystkich możliwych formach służby.

Kategoria E oznacza trwałą i całkowitą niezdolność do służby wojskowej zarówno w czasie pokoju, jak i w razie ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny. W praktyce osoba z tą kategorią nie podlega już obowiązkowi wojskowemu w tym zakresie.

Jak przebiega kwalifikacja wojskowa?

Dokładny zakres czynności może zależeć od stanu zdrowia i dokumentacji medycznej. Zwykle procedura obejmuje następujące etapy:

  1. Osoba otrzymuje imienne wezwanie do stawienia się przed właściwą komisją.
  2. Komisja przeprowadza wywiad dotyczący przebytych chorób, leczenia, urazów i aktualnych dolegliwości.
  3. Lekarz ocenia między innymi układ krążenia, układ oddechowy i narząd ruchu, a także wzrok, słuch oraz stan psychiczny.
  4. W razie wątpliwości lekarz może skierować osobę na dodatkowe badania lub konsultacje specjalistyczne.
  5. Na podstawie dokumentacji, wyników badań i aktualnego stanu zdrowia komisja wydaje orzeczenie z kategorią zdolności.
  6. Od orzeczenia można odwołać się do wyższej instancji w terminie i trybie wskazanym w pouczeniu dołączonym do decyzji.

Na badanie warto zabrać posiadaną dokumentację, zwłaszcza wypisy ze szpitala, wyniki konsultacji, informacje o leczeniu przewlekłym i dokumenty dotyczące przebytych urazów. Komisja ocenia stan zdrowia na podstawie całości dostępnych informacji, a nie jednego zaświadczenia.

Jakie choroby mogą wpłynąć na kategorię?

Wykazy chorób i ułomności znajdują się w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej dotyczącym orzekania o zdolności do służby wojskowej. Są rozbudowane, a ta sama choroba może prowadzić do różnych kategorii w zależności od nasilenia objawów, sprawności organizmu, rokowania i rodzaju rozpatrywanej służby.

Przykładowe grupy problemów zdrowotnych branych pod uwagę przez komisję obejmują:

  • Narząd wzroku – między innymi znaczne zaburzenia widzenia, niektóre choroby oka, ograniczenia pola widzenia oraz oczopląs wymagający konsultacji okulistycznej, neurologicznej i laryngologicznej.
  • Narząd słuchu – przewlekłe choroby ucha, uszkodzenia błony bębenkowej, zwężenia przewodu słuchowego i niedosłuch o różnym nasileniu.
  • Układ krążenia – zaburzenia rytmu, choroby mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna oraz wady serca wpływające na sprawność organizmu.
  • Układ oddechowy – między innymi przewlekła obturacyjna choroba płuc, astma, rozstrzenia oskrzeli i inne przewlekłe schorzenia ograniczające oddychanie.
  • Układ ruchu i budowa ciała – deformacje, ubytki kostne, poważne ograniczenia sprawności oraz zaburzenia budowy wpływające na funkcjonowanie organizmu.
  • Stan psychiczny i neurologiczny – rozpoznania oraz objawy oceniane z uwzględnieniem dokumentacji medycznej i aktualnego funkcjonowania osoby.

Wykaz nie działa jak automatyczny wyrok. To, że dana choroba lub ułomność znajduje się w rozporządzeniu, nie oznacza jeszcze, że zawsze prowadzi do jednej kategorii. Ostateczne orzeczenie wydaje komisja po badaniu, a w razie potrzeby po uzyskaniu opinii specjalisty.

Osobnego kontekstu wymaga nazewnictwo dotyczące transpłciowości i interpłciowości. W rozporządzeniu MON z 25 marca 2024 r. użyto między innymi określeń „transseksualizm” i „obojnactwo”. W materiałach MON z 2024 r. wskazano rozpoczęcie prac nad zmianą regulacji, w tym zastąpieniem pierwszego z tych terminów określeniem „niezgodność płciowa”. Ma to związek między innymi z klasyfikacją ICD-11, w której transpłciowość nie jest ujmowana jako zaburzenie psychiczne. Do czasu zmiany przepisów decydujące pozostaje jednak aktualne brzmienie rozporządzenia oraz jego zastosowanie przez komisję.

Co zrobić, gdy nie zgadzasz się z orzeczeniem?

Osoba, która kwestionuje kategorię albo sposób przeprowadzenia badania, może wnieść odwołanie do wyższej wojskowej komisji lekarskiej. Termin i adres właściwego organu powinny być wskazane w pouczeniu dołączonym do orzeczenia. W odwołaniu należy opisać, z czym dokładnie się nie zgadzasz, oraz dołączyć dokumenty medyczne, których komisja wcześniej nie uwzględniła.

Uregulowany stosunek do służby wojskowej ma znaczenie przy późniejszych czynnościach administracyjnych i ewentualnym ubieganiu się o określone formy służby. Dlatego po otrzymaniu orzeczenia trzeba sprawdzić jego treść, termin ewentualnego ponownego stawiennictwa oraz pouczenie o odwołaniu.


Artykuł ma charakter informacyjny. W sprawach wymagających oceny indywidualnej należy zapoznać się z aktualnymi przepisami, treścią orzeczenia oraz dokumentacją właściwej komisji lekarskiej.

Armia24

Jesteśmy pasjonatami militariów i hobby związanych z wojskiem. Z radością dzielimy się naszą wiedzą, by nawet najbardziej zawiłe tematy stały się zrozumiałe i inspirujące dla każdego miłośnika tej dziedziny. Razem odkrywamy fascynujący świat armii!

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?