SKLEP ON-LINE
Przy opracowaniu niniejszego materiału autor świadomie pominął wszelkie publikowane i zresztą nieliczne opracowania odnoszące się do podjętego tematu. Ich, już choćby pobieżna analiza pozwala stwierdzić, iż w znaczący sposób „rozmijają się one” z dostępnym materiałem źródłowym. Przyczyn tego stanu rzeczy można zapewne upatrywać z jednej strony w trudnościach z dotarciem do dokumentów zgromadzonych w całości poza granicami Polski, jak i często w chęci „uwypuklenia” roli i znaczenia innych pododdziałów 1. Dywizji Pancernej w walkach w Normandii, w tym w szczególności pułków pancernych. W ocenie autora, poniższy materiał należy traktować jako źródłowy przyczynek do historii 9. batalionu strzelców oparty na jego dokumentach sprawozdawczych. Z pewnością nie wyczerpuje on tematu — choćby z racji konieczności wykorzystania w takim przypadku szerszej bazy źródłowej — może stać się jednak podstawą do prowadzenia dalszych badań nad zagadnieniem.
Transport na kontynent. Przygotowanie do działań 1-7 VIII 1944 roku
1 sierpnia statek transportujący żołnierzy batalionu zakotwiczył przy francuskim wybrzeżu. Następnego dnia od godziny 10.00 rozpoczął się wyładunek 2. (por. Józef Urbaniak), 3. (d-ca kpt. Edward Judkowiak) i 4. kompanii (d-ca por. Stefan Drożak) oraz 1. kompanii (d-ca kpt. Włodzimierz Dulniak), która została przetransportowana na kontynent wraz z 24. Pułkiem Ułanów. W trakcie wyładunku doszło do wypadku. Jeden ze strzelców 3. kompanii spadł z drabinki do morza, ale szczęśliwie został uratowany przez dwóch żołnierzy brytyjskich. O godzinie 18.00 batalion przeszedł do rejonu koncentracji w miejscowości MAGNY (8283 [7]).
3 sierpnia wyładunek trwał nadal. Ponownie nie obyło się bez wypadków. Tym razem fale zmyły z jednej z barek carriera i działo przeciwpancerne. Te „przygody” nie miały jednak wpływu na złączenie się batalionu w wyznaczonym miejscu postoju, które nastąpiło o godzinie 18.00. Kolejne dwa dni upłynęły żołnierzom na tak zwanych zajęciach wewnętrznych – dokonywano przeglądu sprzętu, czyszczono umundurowanie i przygotowywano się do spodziewanego wejścia do akcji. W niedzielę 6 sierpnia o godzinie 10.00 w rejonie postoju 2. kompanii odprawiona została msza święta.
7 sierpnia o godzinie 9.00 rzut A-2 batalionu odszedł do rejonu administracyjnego dywizji, który znajdował się na północny zachód od CAEN. O godzinie 16.00 w dowództwie 3. Brygady Strzelców odbyła się odprawa, podczas której wydany został rozkaz do działania na dzień następny. Zostało ono podzielone na trzy fazy. W I fazie batalion (w składzie organicznym plus: bat. art. ppanc. z III dyonu, pluton CKM i zespół sanitarny) otrzymał zadanie oczyszczenia i utrzymania lasku położonego w punkcie 110520; oczyszczenia siłami jednej kompanii miejscowości CAUVICOURT (1053); przydzielenia jednej kompanii do 1. Pułku Pancernego w rejonie SOIGNOLLES (1351). W II fazie zadaniem batalionu miało być oczyszczenie i obrona ESTRÉES-LA-CAMPAGNE (120495) i lasków położonych około jednego kilometra na północ od tej miejscowości. W ostatniej fazie działania, żołnierze mieli oczyścić i bronić lasku położonego w punkcie 150453 [1; 3]. O godzinie 21.00 do batalionu wpłynął rozkaz do marszu .
Początkowy okres walk do 12 VIII 1944 roku
8 sierpnia o godzinie 4.45 batalion wyruszył w nakazanym kierunku i o godzinie 10.15 osiągnął bez strat marszowych rejon na południe od CAEN. Po drodze odnotowano trudności wynikające z dużego zagęszczenia pojazdów mechanicznych na trasie marszu. O godzinie 13.00 pozycje wojsk sprzymierzonych zostały zbombardowane przez własne lotnictwo – na szczęście w batalionie nie odnotowano strat będących następstwem tego działania. O godzinie 16.00 batalion przeszedł do rejonu 052601, gdzie miał okopać się i oczekiwać na dalsze rozkazy. W batalionie wiedziano jedynie, że na przedpolu atakuje 10. Brygada Strzelców oraz 8. batalion strzelców. Rezultat tych działań pozostawał jednak nieznany .
